2017-07-08 Waarom Ahmed Marcouch geen burgemeester van Arnhem moet worden

Weten onze politici, rechters en volksvertegenwoordiging dit niet, of hebben ze een verborgen agenda ???!!!

Waarom Ahmed Marcouch geen burgemeester van Arnhem moet worden

 

De discussie laait hoog op. Diverse argumenten worden aangevoerd door verschillende partijen, pro en contra zijn benoeming. Geregeld valt de naam van Yusuf al-Qaradawi. Het varieert van ‘Marcouch is aanhanger van Qaradawi’, ‘Marcouch wilde Qaradawi uitnodigen om naar Nederland te komen toen hij woordvoerder en bestuurslid was van de Unie van Marokkaanse Moskeeën in Amsterdam’, enz. Ook zou Marcouch gezegd hebben dat hij door het bestuderen van de geschriften van al-Qaradawi de Koran beter begreep.
Maar wie is Yusuf al-Qaradawi? En waarom moeten we ons zorgen maken als Marcouch hier sympathie voor heeft?
Machteld Zee heeft in haar boek ‘Heilige Identiteiten’ al-Qaradawi besproken. Hieronder vindt U een samenvatting van het gedeelte dat gaat over al-Qaradawi. Voor een samenvatting van de gehele inhoud van het boek: kijk op Itafit. Gelezen boeken.

Lees en huiver

Middenweg richting shariastaat; het plan voor Europa

De meest vooraanstaande ideoloog van de Moslimbroederschap Sayyid Qutb (Koetoeb) maakte onmiskenbaar duidelijk dat het ontwerp van de wereldorde zeer belangrijk is: Wereldwijd moeten de jahiliyyasystemen (zoals de westerse democratie) worden vervangen door de totale onderwerping aan de sharia. De sharia moet de universele wet voor de hele wereld worden. De mensheid zal dan gered worden.

Voor deze ‘islamitische wereldrevolutie’ moeten moslims zich wijden aan een permanente jihad, die gewelddadig moet zijn, omdat het volgens Qutb naief is te denken dat mensen zich vrijwillig aan de islam zullen onderwerpen.

Inmiddels is de methode van Qutb bijgewerkt door Yusuf al-Qaradawi (1926).
Hij geldt momenteel als de belangrijkste ideoloog en spiritueel leider van de Moslimbroederschap.

Wie is hij:
Egyptenaar, onder Nasser is zijn nationaliteit ontnomen. Vluchtte in de 60-er jaren naar Qatar, vanwaar hij predikte in het populaire televisieprogramma Sharia and Life, uitgezonden door Al-Jazeera. Wereldwijd heeft hij zo’n 60 miljoen kijkers. Hij heeft daarnaast veel boeken geschreven waarin hij zijn ideeën uiteenzet. Hij mag Amerika en de VK niet meer in, op verzoek van Egypte loopt er via Interpol een arrestatiebevel. Hij heeft fatwa’s gepubliceerd ter ondersteuning van zelfmoordaanslagen op Israëlische burgers, roept moslims op tot een tweede Holocaust tegen Joden en uit zijn verlangen om Joden persoonlijk dood te schieten.

Belangrijker echter is: Qaradawi’s ‘middenweg tot het vormen van een sharia-staat’.

Voor het Westen heeft de Moslimbroederschap een geheel nieuw plan opgezet.

In de jaren ’60 van de vorige eeuw werd Qaradawi gevraagd, door de Al-Azhar universiteit in Egypte, een handleiding te schrijven voor de moslims in het westen, ‘The Lawfull and Prohibited in Islam’ (heeft 79 Arabische edities en is in vele talen vertaald).

In 1990 publiceerde hij een manifest getiteld ‘Priorities of the Islamic Movement in the Coming Phase’.

De belangrijkste boodschap uit dit manifest is dat de verovering van het Westen niet moet worden gerealiseerd door ‘het zwaard of door legers, maar door ‘prediking en ideologie’.

Anders dan de fundamentalisten, die de gewelddadige jihad verdedigen, propageert de Internationale Moslimbroederschap een nieuwe methode onder leiderschap van Qaradawi.
Sinds de jaren ’90 wordt deze nieuwe doctrine aangeduid als ‘wasatiyya ’, een ‘middenweg tussen gewelddadig extremisme en secularisme’. Het doel is echter hetzelfde: het stichten van een wereldwijde shariastaat.

Het behelst een soort pragmatisch islamisme, dat gebruik maakt van de zgn. dawa. (oproepen of uitnodigen).

Dawa is de handeling van het niet-gewelddadig bekeren, dus van de dialoog. Van het uitnodigen van niet-moslims tot de islam.

Hoe doet men dit?
In 1992 vond er in Frankrijk een belangrijk congres plaats met als thema ‘Moslims in het westen’. Het werd georganiseerd door een organisatie die in nauw verband staat met het Internationale Moslimbroederschap. (Union des Organisations Islamiques de France). Er waren zeer veel moslimgeleerden aanwezig, met name uit Saoedi-Arabie, en Yusuf al-Qaradawi.
Op deze bijeenkomst werd de fiqh-al-aqalliyyat besproken. Dit is de jurisprudentie voor moslims in het westen. Een belangrijk onderdeel is dat de verplichtingen en beperkingen voor moslims die voortvloeien uit de sharia wordt opgeschort om te voorkomen dat bij niet-moslims de alarmbellen afgaan. Ondertussen wordt er gestaag gewerkt aan het oprichten van de shariastaat, eenmaal gevestigd gelden de shariageboden en verboden weer.
Een andere bekende spreekbuis is Tariq Ramadan (1962), hoogleraar islamitische studies in Oxford, en verbonden aan universiteiten in Qatar, Maleisië en Marokko. Hij is de kleinzoon van Hassan al-Banna, de stichter van de Moslimbroederschap. Hij omarmt de uitgangspunten van de Moslimbroederschap en Qaradawi. Samen worden deze individuen gezien als de belangrijkste ontwikkelaars van het unieke Europese concept van de middenweg richting shariastaat.

Een buitengewoon belangrijk onderdeel hiervan is het creëren van afgezonderde moslimgemeenschappen in het Westen.

Qaradawi waarschuwt voor versmelting van moslims met de niet-islamitische meerderheid. Hij spoort aan tot het realiseren van moslimgemeenschappen met eigen religieuze en educatieve instellingen. En een islamitisch ‘getto’ te scheppen. Gettovorming is van groot belang. Dit zijn islamitische ‘deelstaatjes’ : wijken in grote steden waarop autoriteiten weinig of geen grip meer hebben.

Maar dit is slechts de 1e stap van de 7 stappen van het plan van al-Qaradawi.

Stap 1. Het scheppen van islamitische getto’s in stedelijke wijken, waarop autoriteiten weinig of geen grip meer hebben
Stap 2: het ‘ontwaken’ van de islamitische identiteit
Stap 3: verspreiding van de beweging
Stap 4: het vormen van groepen
Stap 5: het bouwen van moskeeën, islamitische scholen en organisaties
Stap 6: de niet-islamitische meerderheid moet gewend raken aan de permanente en zichtbare aanwezigheid van de islam
Stap 7: moslims moeten toegang krijgen tot (top)posities op alle gebieden, zoals in de media, politiek, economie, sociologie en geneeskunde.

De bedoeling is uiteindelijk dat er zoveel eensgezinde fundamentalistische moslims op belangrijke posities zitten dat er een parallelle samenleving bestaat die op een bepaald moment zoveel macht heeft dat het westerse jahiliyyasysteem omver geworpen kan worden en de shariastaat kan worden voltooid voor álle burgers.

Nogmaals, deze ‘geleidelijke weg’ is slechts bedoeld om westerlingen niet af te schrikken.

Bij deze strategie hoort ook het eisen van respect voor de sharia door niet-moslims:

1. eerst moeten alleen moslims hieraan houden
2. daarna dienen alle leden van moslimgemeenschappen de sharia te eerbiedigen, ook al zijn ze niet-religieus of ligt hun sympathie bij de nationale (westerse) cultuur.
3. vervolgens wordt er aan niet-moslims gevraagd of ze zich aan de sharia-wetgeving willen conformeren
4. elke niet-moslim moet vrij zijn van elke verdenking dat ze de sharia niet zouden respecteren.

Bij geleidelijke islamisering hoort ook de zgn. ‘dawataal’.

Dawataal betekent: het gebruik van teksten die negatieve associaties bij ongelovigen moeten vermijden. Deze dawataal wordt gebezigd door fundamentele moslims en hun leiders.

Voorbeelden:
• De uiting van de wens tot het stichten van een shariastaat wordt in het openbaar vermeden.
• Over de islam wordt gesproken als een ‘religie van vrede en tolerantie’.
• De ‘jihad is slechts een innerlijke strijd, geen gewelddadige’.
• Naar de sharia wordt gerefereerd als ‘een orde die sociale rechtvaardigheid garandeert’. Deze orde bestaat uit ‘een set van waarden en beginselen’, (in werkelijkheid is het een alomvattend juridisch systeem van tienduizenden verplichtingen en onthoudingen)
• De hoofddoek is een uiting van zelfgekozen identiteit in plaats van een religieuze plicht.

Dergelijke ‘doublespeak’ het ‘spreken met twee tongen, om maar eens en Christelijke uitspraak te doen (eigen toevoeging)’ wordt theologisch gerechtvaardigd op grond van taqiyya.

Taqiyya betekent dat moslims heilige toestemming hebben om ongelovigen te misleiden.

Het is dus volstrekt gebruikelijk voor islamitische leiders om met droge ogen een geheel andere boodschap uit te dragen aan het westerse publiek dan aan de islamitische doelgroep.

Voor westerse politici en ambtenaren is het buitengewoon belangrijk om zich te realiseren dat de bewandelaars geen gematigde moslims zijn met wie onderhandeld moet worden.

Hun doel is een shariastaat stichten, niets anders.

Het is vervelend dat dit niet of onvoldoende wordt erkend door westerse politici.
Er wordt – daarentegen - intensief samengewerkt met (zelfbenoemde) vertegenwoordigers van moslimgemeenschappen die er een dergelijke agenda op na houden.

Tot zover Machteld Zee. Als Marcouch werkelijk bovenstaand streven aanhangt, wat niet ondenkbaar is, dan zit er een wolf in schaapskleren in Arnhem. Maar, is zijn benoeming werkelijk kartelpolitiek? Is het werkelijk een kwestie van baantjes scheppen na het dramatisch verlies van de PvdA? Of heeft links zich al geconformeerd met bovenstaand plan? Vinden ze het eigenlijk wel een goed idee? Als je in ogenschouw neemt hoe er vanuit een bepaalde hoek wordt gereageerd op kritiek op de Islam, moeten we wellicht het ergste vrezen. Als je kijkt hoe er vanuit een bepaalde hoek geijverd wordt om de Islam hoe dan ook een eigen plaats in de samenleving te geven, ondanks het toegenomen besef van onverenigbare waarden en normen en de wetenschap dat integratie nooit zal plaatsvinden, dan wordt het hoog tijd dat de rest van de Nederlanders uit de slaapstand komt en de noodklok luidt. Voordat we geen klok meer hebben om te luiden, en er alleen nog geluid komt uit de luidspreker op de minaret van de moskee.